Би хүний заяа нөмөрч унасанХайр харуусал хоёрБи хагацал зовлон дунд буцалсанХатуу зөөлөн хоёр Би хавар намар хосолсонХар цагаан хоёрБи хайрын бороонд дэлбээлэхХарзанд ургасан өргөст цэцэг Би өчүүхэнээ мэдэрсэнӨр нимэгхэн сэтгэлБи өөрөөрөө л гэрэлтэхӨнгө өнгийн цацалБи тааж унших шахдаг таталган бичиг шигээТанигдашгүй нэгэн ертөнц